17-avgust, 2026

Абадият қонуни

Тун пардаси тилкалаб, Олмосдек тонг юз очар. Қарғалар-тун парчаси Бутун оламга сочар. Ой ва қуёш зиёнинг Тандан жудо бошидек. Ялтирайди шудринглар Фалакнинг кўз ёшидек. Офтоб лахча чўғ бўлиб, Ўт қўяр тун уйига Ҳориб-чарчаб охири Эниб кетар қуйига. Қиличин қайраб чиқар, Ой ҳам аввал бошида Муматалоқ қалқонин Тутар ўн тўрт ёшида. Қоронғулик ҳар оқшом Қайта бошдан тирилар. Айниқса, қиш фаслида “Мен кучли” деб керилар. Абадият қонуни Дейишар бу курашни. Унутмаган бутунлай Зидма-зидга яшашни.